کوهنوردی در ترکیه  کوهنوردی در ترکیه از آن جهت که ترکیه کشوری کوهستانی است و… سه شنبه ۸ آبان ۹۷

کوهنوردی در ترکیه 

کوهنوردی در ترکیه از آن جهت که ترکیه کشوری کوهستانی است و بخشی از رشته کوه­های آلپ و هیمالیا با چین­ خوردگی­ها و ساختارهای زمین­ شناسی متفاوت از چهارسو جزیره آناتولی را احاطه کرده­ اند، تجربه ای در دسترس و جذاب برای کوهنوردان ایرانی است.  کوه­ها و جنگل­های باشکوه که اغلب دست نخورده  و بکر اند هم مناطق حفاظت شده ­ای برای حیات وحش، گیاهان و منابع متنوع طبیعی به شمار می­ آیند و هم مقصدی محبوب برای گردشگران ماجراجو و شیفته کوهستان.

­دو نمونه از معروف­ترین کوه­های کشور ترکیه، یعنی ارجییس در استان کایسری (قیصریه) در مرکز شبه جزیره آناتولی با ارتفاع ۳۹۱۷ متر و کوه آغری (آرارات) در شرق با ارتفاع ۳۹۳۲ متر، هر دو آتشفشان­هایی خاموش هستند. دیگر کوه ­های معروف ترکیه عبارتند از: ریزه کاچکار در شرق منطقه دریای سیاه با ارتفاع ۳۹۳۲ متر، نقده آلاداغ در مرکز رشته کوه­های توروس با ارتفاع ۳۷۵۶ متر، کوه­های جیلو- سات در نزدیکی استان جاکاری در شرق و رشته کوه­ های توروس با ارتفاع ۴۱۳۶ متر.

طبیعت کوهستانی ترکیه در طول تاریخ روند تکامل فرهنگی این کشور را تحت تاثیر قرار داده و ایلات و عشایر با فرا رسیدن فصل تابستان به مراتع مرتفع کوچ کرده ­اند. این مراتع و چراگاه ­های کوهستانی که “یایلا” نام دارند هنوز هم نشان دهنده پیوند مستحکم مردم ترکیه با فرهنگ سنتی شان است. ترکیه برای علاقه­ مندان به جغرافیای کوهستانی دنیائی پر از جاذبه است. یخچال­ های طبیعی، آتشفشانها و چین ­خوردگی­های شگفت انگیز موضوعات جالبی  برای محققان و دانشجویان زمین ­شناسی به شمار می ­آیند. کوه ­های صعب العبور شرق، جنوب و مرکزی ترکیه تجربه جالب و فرصتی مناسب برای علاقه ­مندان ورزش­های فضای باز پدید آورده است.

کوهنوردی در ترکیه

کوه آغری (آرارات)

کوه آغری با ارتفاع ۵۱۳۷ متر در مرز مشترک ایران و ترکیه، یک کوه آتشفشانی خاموش است با قله­ ای پوشیده از برف و یخ در تمامی فصول سال. در کتابهای تاریخی آمده که کشتی حضرت نوح پس از طوفان بر کوه آغری فرود آمده است.  در جنوب غربی این کوه، قله کوچک آغری قرار دارد که ارتفاع آن به ۳۸۹۶ متر می رسد. بین این دو کوه، فلات زیبا و دیدنی سردار بولاقی از جنس گدازه ­های آتشفشانی با ارتفاع ۲۶۰۰ متر واقع شده که انگیزه مسافران را برای صعود به کوه آغری افزایش می­دهد. صعود از کوه شگفت ­انگیز و زیبای آغری تجربه دشوار و البته رضایت بخشی برای کوهنوردان خواهد بود.

هوای منطقه آغری در فصل تابستان، آفتابی، گرم و خشک است ولی در فصل بهار و زمستان ممکن است بوران، کولاک و هوای ناپایدار جوی بر آن حاکم شود. این منطقه در ماه­های جولای، آگوست و سپتامبر کوهنوردان زیادی را از نقاط مختلف جهان به خود جذب می­ کند. کوهنوردی در این فصل لذت بخش­ترین تفریح به شمار می ­رود و به رغم هوای صاف و آفتابی در این ماه ها، آب و هوای منطقه در ارتفاعات بالاتر از ۳۰۰۰ متر، آب و هوای خاص مناطق کوهستانی مرتفع است. جبهه جنوبی کوه، ایمن ­ترین و آسانترین مسیر صعود به قله است که بهترین راه­ها و مواصلات ارتباطی و امن را دارا است. صعود به قله آغری به تنهایی و بدون راهنما هرگز توصیه نمی شود.

مسیر دسترسی به کوه آرارات:

در جبهه جنوبی و غربی و در نزدیکی مرز ایران، بزرگراه بین المللی ترابوزون- ارضروم – تهران قرار دارد. شهر دوغوبایزیت در نزدیکی کوه آرارات  و در فاصله ۲۷۰ کیلومتری شهر ارضروم واقع شده و کوهنوردان می­ توانند با استفاده از قطار، اتوبوس و هواپیما به صورت روزانه از ارضروم به آنکارا سفر کنند.

جاذبه های طبیعی منطقه:

مناطق اطراف کوهستان آرارات مناطقی هستند با جاذبه­ های طبیعی منحصربفرد؛ بومیان این منطقه همچنان به سبک زندگی خود پایبندند؛ در این منطقه مردم در فصل تابستان برای یافتن مراتع و علفزارها، دام ها و اسبهای خود را روانه ییلاقات می­ کنند و زنان به شغل فرشبافی اشتغال دارند. روستای اورتولو به سبب همین صنایع دستی زیبا، مرکزیت و شهرت زیادی در میان گردشگران پیدا کرده است.

کاخ اسحاق پاشا، قلعه افسانه­ای به جا مانده از قرن هفدهم میلادی است جاذبه تاریخی این منطقه به شمار می روند. همچنین چاله آتشفشانی موجود در این منطقه که در نزدیکی مرز ایران قرار دارد، از دیگر جاذبه ­های توریستی این منطقه است.

کوهنوردی در ترکیه

کوه­های جیلو – سات (ارتفاع ۴۱۳۶ متر)

کوه­های جیلو – سات غربی ­ترین قسمت کمربندی کوه­های هیمالیا می­ باشد. قله رشکو  با ارتفاع ۴۱۳۶ متر بلندترین قله کوه جیلو و قله چاتالکا با ارتفاع ۳۷۹۰ متر بلندترین قلع از رشته کوه سات به شمار می ­آیند. رشته کوه ­های جیلو – سات که ظاهرا از نقطه نظر زمین­ شناسی به رشته کوه­های آلپ شباهت دارند، بیشتر از هر منطقه کوهستانی دیگر در کشور ترکیه دارای یخچال طبیعی هستند. ارتفاع بلند این کوه­ها نشان از تاثیر یخچال­ها و فرسایش آبی در شکل گیری آن­ها دارد. یخچال ایزبیراک به طول ۵ کیلومتر، عرض ۵۰۰ تا ۶۰۰ متر و عمق یکصد متر بزرگترین یخچال طبیعی منطقه محسوب می­شود. در نواحی جنوبی منطقه، نواحی خشک گسترده ­ای قرار دارد. این در حالی است که در نواحی مرتفع، بارش باران بیشتر است.

در بین مناطق کم ارتفاع و قلل کوه­ها، دره­های سرسبز و حاصل خیز نه تنها آب و هوای مساعدی برای زندگی روستاییان فراهم آورده بلکه شرایط مناسبی را نیز برای کشت انواع میوه به ویژه انگور ایجاد کرده است.

قله ­های مرتفع، یخچال­های بزرگ، رودخانه­ های یخچالی و نهرهای روان نشأت گرفته از کوه­های جیلو – سات، مکانی اعجاب­ انگیز و زیبا پدید آورده است. بهترین زمان برای سفرهای تابستانی به این مناطق ماه­های ژوئن، جولای، آگوست و سپتامبر و برای کوهنوردان زمستانی ماه­های فوریه و مارس می­باشد.

مسیر دسترسی:

برای رسیدن به کوه ­های جیلو – سات می­ توان از طریق زمینی، هوایی یا ریلی ابتدا به شهر وان رفته سپس با استفاده از آزادراه ۲۴۵ کیلومتری به شهر حاکاری سفر کرد. یک مسیر از طریق روستای سرپیل و مسیر دیگر از منطقه درکوی عبور می­ کند. فرهنگ ییلاق­ نشینی در کوه­های جیلو – سات تکامل یافته و کوچ­های تابستانی بومیان آن منطقه به مراتع مرتفع و سرسبز، خالق مناظر شگفت ­انگیزی است.یخچال­های طبیعی در کوه­ها و رودخانه­ های خروشان پر از ماهی و دریاچه­ های زیبا از جمله عجایب طبیعی دیگر این منطقه به شمار می ­آیند.

کوهنوردی در ترکیه

کوه­های کاچکار

در شمال شرقی ترکیه و در بخش شمالی رشته کوه آناتولی، کوه­های کاچکار با هوایی بارانی و مناظری بدیع توجه هر بیننده ­ای را به خود جلب می کند. بلندترین قله این رشته کوه قله کاچکار-کازرون می باشد که ۳۹۳۲ متر ارتفاع دارد. وجود یخچال­های طبیعی بزرگ و حرکت آن ها سبب شده است که در طول زمان کوه­ها صیقل یافته و شکلی ناهموار به خود بگیرند. رودها و جویبارهای جاری شده از این کوه ها بسیار باشکوه و زیبا هستند. یخچالهای طبیعی کوه­های کاچکار از نظر بزرگی پس از یخچال­های کوه­های آرارات و جیلو- سات در رتبه سوم یخچال های موجود در ترکیه قرار دارند. ویژگی­های زمین­ شناسی و کوهنوردی این منطقه سبب توجه گردشگران به آن و بهبود اقتصاد  محلی در آن شود.

کوهستان کاچکار از نظر آب و هوایی نیمه استوایی است و هوا در عین گرما، بارانی است. میانگین دمای آن ۱۴ درجه سانتی­گراد است، در سردترین موقع سال یعنی در ماه ژانویه دمای هوای تا ۷ درجه سانتی­گراد کاهش می­ یابد و گرم­ترین روزهای سال یعنی در ماه آگوست دمای هوا به ۲۲ درجه سانتی­گراد می­رسد. کوهستان کاچکار از ساحل دریای سیاه در شمال و رودخانه چوروم در جنوب قد برافراشته  است. دامنه شمالی نیز به دلیل هوای بارانی، محل مناسبی برای رشد گونه ­های متنوع گیاهی به شمار می­آید.

تا ارتفاع ۵۰۰ متری از سطح دریا،  بوته ­های چای و شکوفه ­های مرکبات دامنه تپه ­ها را تزئین کرده ­اند. درختان شاه بلوط، راش و سایر درختان پهن­برگ دامنه این کوه­ها را تا ارتفاع ۷۵۰ متری از سطح دریا پوشش داده ­اند. از ارتفاع ۷۵۰ متری تا ارتفاع ۱۵۰۰ تا ۲۰۰۰ متری به مرور از تعداد درختان کاسته شده و منطقه تبدیل به علفزارها و مراتع کوهستانی می­ گردد. در دامنه جنوبی کوه­های کاچکار که بارندگی کمتر بوده و آفتاب بیشتر می­تابد، کشاورزی رونق داشته و باغ­های میوه و تاکستان­های متعددی دیده می­شود. در دامنه ­های شمالی و در ارتفاعات بالاتر یعنی ۲۳۰۰ متری گل­های وحشی و گیاهان مختلف بر زمین گسترده ­اند.

مسیر دسترسی و صعود:

از قله­ های اصلی کوه­های کاچکار می ­توان به: آلتین پارماک، کاورون و وارشامبا اشاره کرد. تمام قله­ های یاد شده به جز  وارشامبا که می ­بایست فقط از دامنه شمالی فتح شود از هر دو دامنه شمالی و جنوبی قابل صعود هستند. صعود به این قله ها با شرط همراهی یک راهنمای محلی بلامانع است.

کوهنوردی در ترکیه

کوه­های توروس

کوه­های توروس در واقع شاخه باختری رشته کوه عظیم هیمالیا به شمار می ­آید که در سراسر آسیا امتداد یافته است. این بخش از رشته کوه هیمالیا در ترکیه در امتداد جنوبی رشته کوه آناتولی قرار گرفته  که خود به چهار شاخه غربی، مرکزی، جنوبی و جنوب شرقی تقسیم می­ شود. بلندترین قله های این رشته کوه عموما در بخش­های مرکزی و جنوب شرقی به شکل رشته کوه­هایی ناهموار، باشکوه و صعب العبور قرار گرفته ­اند.

کوه­های توروس آلا (آلاداغلار)

رشته­ کوه آلاداغلار به عنوان بخشی از رشته­ کوه ­های توروس

از جنوب غرب به شمال شرق ترکیه به طول ۵۰ کیلومتر امتداد یافته

و بلندترین قله ­های این رشته کوه را در دل خود جای داده است.

قله دمیر کازیک با ارتفاع ۳۷۵۶ متر مرتفع­ ترین قله این مناطق

به شمار می­ آید. سایر قله­ های مهم در بخش مرکزی عبارتند از:

کیزیل کایا با ارتفاع ۳۷۲۵ متر و همینطور کوه وای­ وای

در بخش شرقی با ارتفاع ۳۶۵۶ متر. این رشته­ کوه بلند

در استان­های نیغده، کایسری و آدانا قرار گرفته است

و در دو قسمت آن دریاچه زیبای اجمیش و رودخانه زامانتی قرار دارد.

 

شرایط و وضعیت زمین­ شناسی خاص این منطقه سبب شده

تا آبشارها و صخره ­هایی با اشکال حیرت ­انگیز در منطقه شکل گیرند.

فرسایش سنگ­های آهکی در منطقه سبب شده جغرافیای طبیعی

آن بسیار جذاب و زیبا باشد. رودخانه ­های زیر­زمینی و غارهای

آهکی منطقه مهمترین جذب­ کننده آب­های سطحی به شمار می ­آیند.

دو نظام جوی مدیترانه ­ای و آناتولی بر آب و هوای منطقه

آلاداغلار تاثیر گذاشته و سبب گرم شدن هوا در تابستان

و خنک شدن آن در زمستان شده است.

مسیر دسترسی و زمان صعود:

بهترین فصل برای صعود به کوه­های آلاداغلار ماه­های می،

ژوئن، جولای و آگوست است. در این ماه­ها علفزارهای

موجود در ارتفاعات از بیشترین پوشش گیاهی برخوردارند.

محققان و کوهنوردانی که قصد صعود به ارتفاعات

آلاداغلار را دارند، سفر خود را می­ توانند از دهکده­ه

چاماردی یا چوکورباغ آغاز کنند. کوهنوردانی که مقصدشان

قله دمیر کازیک است، می ­توانند برای رسیدن به این کوه

از دهکده میرکازیک که دارای جاده ای آسفالته است، استفاده کنند.

جاذبه ­های منطقه:

ییلاق­های توروس آلاداغ علاوه بر میزبانی بر اهالی تمام

دهکده­ های مجاور، محل چرای دام­ها در فصل تابستان

نیز به شمار می ­آیند. زنان این منطقه از دیرباز خالق نفیس­ترین

فرش­ها و گلیم ­های ترکی بوده­ اند. دارهای قالی این

منطقه به هنگام گذر از آن در معرض دید می­ باشد.

ادامه دارد …

 


منبع: وزارت فرهنگ و گردشگری جمهوری ترکیه

۰

مطالب مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

0 دیدگاه