جاذبه های بندرعباس: کم کم باید بارمان را برای سفر به جنوب ببندیم و خدا… سه شنبه ۱۵ آبان ۹۷

جاذبه های بندرعباس:

کم کم باید بارمان را برای سفر به جنوب ببندیم و خدا را هزار بار شکر کنیم در کشوری زندگی می کنیم که هر فصلش اقلیمی دارد و آب و هوایی متفاوت. می توانیم در این فصل از سال به جنوب کشور عزیزمان برویم و از موهبت های الهی آن خطه برخوردار شویم. اگر قرار است به جنوب برویم کجا بهتر از بندر عباس. با اراول در یک سفر پاییزی به استان هرمزگان و شهر پرشور بندرعباس سر می زنیم.

بندرعباس

نامگذاری بندرعباس:

چه شد که این منطقه بندرعباس نامیده شد؟ عباس همان شاه عباس است که نامش با بسیاری از بناهای مهم و آثار هنری ایرانی عجین شده است. این بار نامش به این بندر پیوند خورده است. بندر عباس پس از مدت ها اشغال توسط پرتغالی ها در سال ۱۶۲۲ به همت شاه عباس آزاد شد. به افتخار این پیروزی نام این بندر را که پیش از آن گمبرون بود، به بندرعباس تغییر دادند.

بندرعباس

معبد هندوها:

معبد هندوها در بندر عباس از خیابان های اصلی شهر است که امروزه به نام امام خمینی شناخته می شود. در این خیابان همیشه بازار بزرگ و پر رونقی برپاست که بازار روز به شمار می رود. در مقابل بازار بنای  چهار گوش و گنبدی وجود دارد که زیبایی منحصر به فردی دارد. آنجا همان معبد هندوهاست. گنبد معبد با هنر مقرنس ساخته شده است. البته با مقرنس های زیر ایوان فرق می کند ولی می توان با تسامح آن را نوعی مقرنس نام برد. اگر بخواهیم بهتر توضیح دهیم باید بگوییم این گنبد یک بنای حجمی زیبا و تقریبا گوشه دار به نظر می رسد که از گنبدچه های متعددی شبیه به گلدسته های مساجد تشکیل شده است. اگر این گنبد نبود می توانستیم آن را با چهارتاقی های ایرانی مقایسه کنیم چون به همان شکل یک بنای کوچک و منفرد و چهارگوش را در داخل شکل داده است.

بندرعباس

تاریخ ساخت معبد هندوها به ۱۳۱۰ هجری قمری باز می گردد. در آن زمان حاکم بندر عباس شخصی به نام محمد حسن خان سعدالملک بود که با هندوها مراوده و دادوستد زیادی داشت بنابراین این گنبد تا حدود زیادی از معماری هندی تاثیر پذیرفته است. فضای داخلی نیز کاملا متأثر از معماری معابد هندی است. اتاق و محراب در شمال بنا قرار گرفته و دور آن نیز طاقچه و قاب دیده می شود. داخل راهروها حجره های کوچکی هست که برای روحانیان نوآموز مکتب برهمنی در نظر گرفته شده و داخل برخی از اتاق ها نشانه های مذهبی وجود دارد که یکی از مهمترین آنها نقاشی کریشنا است.

راه پله های مارپیچی که به سمت بام معبد راه باز کرده است و به آن ساق می گویند نشان از تاثیر پذیری از معماری ایرانی دارد.

بندرعباس

حمام گله داری:

در مرکز شهر یکی از قدیمی ترین حمام های ایرانی مشاهده می شود که معماری بسیار جذاب و دیدنی ای دارد. در حال حاضر این حمام مثل بسیاری از حمام های کشور به موزه مردم شناسی تبدیل شده است. ساختمان آن مربوط به اواخر قرن ۱۳ هجری یعنی دوره قاجار است. نام گله داری مربوط به واقف حمام است که شخصی به نام  حاج شیخ احمد گله داری بوده است. حمام گله داری از حمام های شلوغ و پر رفت و آمد زمان خود به شمار می رفته چون به دلیل موقعیت ساحلی و منبع آب کافی اش همواره پر آب بوده است. این حمام نیز مانند سایر حمام های قدیمی فضاهای بینه، سربینه، گرمخانه و خزینه دارد.

بندرعباس

بنای حمام گله داری دارای ۵ گنبد بزرگ و کوچک است که از بیرون نمای بسیار زیبایی به این حمام داده است. برای تامین نور حمام در وسط سقف آن روزنه هایی به عنوان نورگیر در هر یک از فضاها ساخته شده که عمل نورگیری و تهویه در حمام توسط این روزنه ها صورت می گرفته است. با باز و بسته کردن آنها، در فصولی از سال دما و رطوبت داخل حمام را تنظیم می کردند. اگرچه حمام گله داری سال هاست که دیگر کاربری اصلی خود را ندارد ولی بازدید از آن حال و هوای قدیمی را برای افراد زنده می کند.

بندرعباس

عمارت کلاه فرنگی:

در ایران کمتر شهری را خواهید یافت که در آن معماری و بناهای قاجاری باشد، اما عمارتی به نام کلاه فرنگی نباشد. کلاه فرنگی به بناهایی گنبدی، تکی و منفرد، و البته مجهز مثل یک کوشک گفته می شود که ترجمه  نادرست (pavilion) است. بهتر است به جای عبارت کلاه فرنگی از واژه کوشک استفاده شود چون این نوع معماری به هیچ وجه فرنگی نیست بلکه در ایران باستان نیز سابقه داشته است. در هر حال بندر عباس هم برای خودش یک عمارت کلاه فرنگی دارد که بسیار دیدنی و جالب است. این بنا گمرک قدیمی و تاریخی بندرعباس و تجارتخانه داخلی و خارجی شهر بوده است. بنای اصلی ساختمان به پیش از قاجار و به دوره صفویه باز می گردد، ولی چون این عمارت از معماری اروپایی آن دوره تأثیر پذیرفته مشهور شده است.

بندرعباس

مساجد تاریخی بندرعباس:

بندرعباس مساجد زیادی دارد که بسیاری از آن ها تاریخی و قدیمی است.

مشهورترین آن ها مسجد جامع دلگشا و مسجد ناصری است.

مسجد جامع دلگشا قدیمی تر است و در تقاطع خیابان ساحلی بلوار طالقانی

و خیابانی مشهور به مسجد جامع واقع شده است.

این مسجد از آثار قرن ۱۲ و ۱۳ هجری است که

به همت زین العابدین ابوالقاسم ارزی ساخته شده است.

او از اهالی محترم شهر بوده که

هنوز برخی از اهالی قدیمی و پیرهای شهر از خاطرات خوب او یاد می کنند.

این بنا دو بخش قدیمی و الحاقی دارد. بخش قدیمی آن شبستانی است

با ۱۲ستون در میانه و ایوان های ستون دار.

سرستون ها و بخش های بالایی آن ها گچبری شده است.

تزئینات و نگاره های زیبای این مسجد در بخش قدیمی بسیار دیدنی است.

این مسجد از آثار به ثبت رسیده ملی است.

بندرعباس

مسجد ناصری از دیگر دیدنی های بندرعباس است که

احداث آن به سال ۱۳۰۴ شمسی برمی گردد. نکته قابل توجهی

که در ساخت سبک بنای این مسجد وجود دارد، الهام از معماری سنتی

جنوب ایران است. سقف ها از چوب مخصوصی

به نام چندل (صندل) ساخته شده که در آن زمان این چوب سوغات

هندوستان بوده و از آن برای ساخت بناهای

ارزشمند استفاده می کردند.

بندرعباس

گچبری های زینتی در این مسجد

بسیار دیدنی و اندکی متفاوت با دیگر مساجد

تاریخی بندرعباس است.

 


عفیفه خدنگی – ۱۴ مهر ۹۷

۱+

مطالب مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

0 دیدگاه