زمانی که بناهای یادبود مرگ، به جاذبه گردشگری تبدیل می شود شاید نمایش سرداب ها… چهارشنبه ۱۸ مهر ۹۷

زمانی که بناهای یادبود مرگ، به جاذبه گردشگری تبدیل می شود

شاید نمایش سرداب ها و زیرزمین های مملو از اسکلت انسان ها کمی عجیب و در عین حال ترسناک به نظر برسد و یادآور کشتارها  و فجایع  انسانی باشد، اما برخی از این مکان ها که بخشی از میراث مذهبی کشورهای جهان را تشکیل می دهند اکنون به یک جاذبه گردشگری تبدیل شده اند. در برخی مذاهب پس از مرگ اجساد مردگان را دفن نمی کردند و اجساد را در سردابی نگه می داشتند تا به نوعی به روح مردگان ادای احترام کنند.  در این مقاله قصد داریم برخی از این سردابها که اکنون در بعضی کشورهای جهان به میراث گردشگری مذهبی و معنوی تبدیل شده اند را بررسی کنیم. با اراول همراه شوید.

سردابهای بزرگ مملو از اسکلت انسان که یادآور فجایع انسانی است. این مکان ها اکنون خانه ابدی افرادی است که روزگاری در زمان خود قربانی طاعون و جنگ شده اند و بازماندگان آن ها توان دفن این اجساد را نداشته اند و یا شاید اصلا بازمانده ای برای ایشان باقی نمانده است. برخی از بازدیدکنندگان از روی حس کنجکاوی به بازدید از این سردابها و خانه ها می آیند و برخی به خاطر ماهیت خوفناکشان سراغ آن ها را می گیرند. اما عده ای هم هستند که مکان ها برایشان اهمیت مذهبی دارد و به خاطر یادبود درگذشتگان و قربانیان فجایع از آن ها بازدید می کنند.

 

یادبود مرگ

Sedlec Ossuary: استخوان و هنر

این کلیسای سبک گوتیک که در نزدیکی شهر Kutná Hora در جمهوری چک قرار دارد در قرن پانزدهم میلادی ساخته شده است.  نمای خارجی بنا عادی به نظر می رسد اما فضای داخلی آن با هزاران هزار اسکت انسان تزئین شده است. سالانه ۲۰۰ هزار گردشگر برای بازدید به این کلسیا می آیند. پیشترها در  نزدیکی این کلیسا گورستانی بوده که آن را زمین مقدسی می دانستند و ترجیح می دادند مردگان خود را در آن دفن کنند، اما هنگامی که طاعون به اروپا رسید، بیش از ۳۰ هزار نفر در آن گورستان دفن شدند. گورستان فضای کافی برای دفن مردگان نداشت. بازماندگان تصمیم گرفتد اجساد را به سردابی که در محل کلیسای کنونی بود منتقل کنند و آنان را به شکل ستون های هرمی شکلی روی هم قرار دهند.

در اواخر قرن نوزدهم یک هنرمند به استخدام کلیسا درآمد او استخوان های قربانیان طاعون را تمییز کرد و آن ها را بر روی دیوارهای داخلی کلیسا قرار دارد. حتی روی برخی اسکلت ها نام این هنرمند حک شده است.

 

یادبود مرگ

برج جمجمه: نماد میهن پرستی

برج جمجمه در شهر نیس در صربستان قرار دارد. در حالی که بیشتر سرداب های اجساد به قرون وسطی باز می گردد، این برج ۱۵ فوتی که از ۹۵۲ جمجمه انسان تشکیل شده است در سال ۱۸۹۵ توسط امپراطوری عثمانی ساخته شد. بعدها صربها در اطراف این برج که از جمجمه هم وطنان خود ساخته شده بود، کلیسایی بنا کردند و آن را نماد میهن پرستی معرفی کردند.

داستان این برج به سالهای دهه ۱۸۰۰ میلادی باز می گردد زمانی که شورشیان صرب از ترس شکنجه و آزار و اذیت امپراطوری عثمانی پس از شکست سنگینی که از او خورده بودند تصمیم گرفتد تا در یک انفجار انتحاری قلعه خود را منفجر کنند، ژنرال عثمانی برای عبرت سایر شورشیان، جمجمه این افراد را به صورتی برجی برای نمایش عموم درآورد. حالا پس از گذشت سال ها این برج نه تنها مایه عبرت نیست بلکه به نماد میهن پرستی تبدیل شده است.

 

یادبود مرگ

Kaplica Czaszek: کلیسایی که از استخوان ساخته شده است

نمازخانه ای از جمجمه؛ در لهستان در منطقه Czermna که در شهر Kudowa قرار دارد نمازخانه ای از جمجمه مردگان ساخته شده  که قدمت آن به دهه ۱۷۰۰ میلادی باز می گردد. نقش برجسته های این نمازخانه و کلیسا تماما از اسکلت ساخته شده و در زیرزمین آن نیز ۲۰ هزار اسکلت قرار دارد. تاریخ نگاران معتقدند این اسکلت ها باقیمانده جنگ های قرن ۱۷ ام و ۱۸ ام میلادی و یا نتیجه شیوع بیماری های مرگبار بوده است.

 

یادبود مرگ

سرداب Capuchin  در رم؛ استخوان هایی که لباس پوشیده اند

سرداب کاپوچین در رم الهام بخش چندین سرداب در اروپا بوده است. این دخمه که در زیر کلیسای “بانوی ما” در مرکز شهر رم قرار دارد، دارای شش نمازخانه به نام های مختلفی است. بازدیدکنندگان می توانند از همه این نمازخانه ها که با اسکلت و جمجمه تزئین شده اند بازدید کنند و از اسکلتهای تمام قدی که ردای قهوه ای رنگی به تن دارند بازدید کنند. این اسکلت ها بقایای اجساد راهبانی است که پس از مرگ به این کلیسا منتقل شده اند.

 

یادبود مرگ

Capela dos Ossos

این کلیسا توسط راهبان Evora در کشور پرتغال ساخته است. قدمت آن به قرن ۱۶ ام باز می گردد. در آن زمان آموزش های دینی مبنی بر فانی بودن دنیا و چیره شدن مرگ بر زندگی مرسوم بوده است و گفته می شود ساخت این کلیسا نیز درست به این منظور بوده که جهان فانی است و همه ما باید روزی تسلیم مرگ شویم.

 

یادبود مرگ

سرداب Capuchin  در پالرمو؛ نظام اجتماعی

راهبان فرانسیسکن که به نگه داشتن اجساد مردگان اعتقاد داشتند سردابهایی را در خارج از رم تاسیس می کردند تا اجساد مردگان را در آن نگهداری کنند. در شهر پالرمو در سیسیلی این اجساد به شکل مدرن تری نگهداری می شدند. تمام اجساد این سرداب مومیایی شده و برخی از آن ها لباس بر تن دارند. یکی از این اجساد متعلق به دختر جوانی است که روزالیا لومباردو نام دارد و از بیماری مهلکی درگذشته است. جسد او چنان ماهرانه مومیایی شده است که گویا همین امروز جان به جان آفرین تسلیم کرده است.

این روش تدفین بینش مردمان قدیم را در مواجهه با مرگ، زندگی پس از آن و طبقه اجتماعی افراد نشان می دهد: مردان و زنان در مکان های جداگانه ای نگهداری می شدند و بخش ویژه ای برای دوشیزگان در نظر گرفته می شد و ثروتمندان نیز بخش مخصوص به خود را داشتند.

 

یادبود مرگ

Catacombes de Paris؛ ۲۰۰ مایل استخوان در پاریس

بزرگترین مجموعه شناخته شده از اسکلت های انسانی در زیر خیابان های پاریس قرار دارد. یک هزارتو از استخوان های ۶ میلیون انسانی که در قرن ۱۸ ام در این تونل ها دفن شده اند. گورستان های فرانسه دیگر جایی برای اجساد مردگان نداشت و مسئولین شهر اجساد را در تونل های زیر زمینی قرار دادند. این دخمه پرپیچ و خم  در قرن نوزدهم به روی گردشگران و برای بازدید عموم گشوده شد. اکنون مدیریت این سایت بر عهده موزه های پاریس است که البته تنها یک مایل از آن به روی بازدیدکنندگان باز است در حالی که ۱۹۹ مایل دیگر از این تونل هولناک، مخفی است.

 

یادبود مرگ

Brno Ossuary: کشف تازه

این دخمه برای چندین قرن در زیر شهر برنو (Brno) دومین

شهر بزرگ جمهوری چک پنهان شده بود. باستان شناسان

از کشف اجسادی که در زیر کلیسای سنت جیمز برای صدها

سال پنهان شده بودند، شگفت زده شدند. فرضیه این است

که برخی از استخوان ها بعدها از گورستان های دیگری به

این مکان منتقل شده اند. این گورستان زیرزمینی بعد

از گورستان زیرزمینی پاریس بیشترین تعداد اجساد

را در خود دارد. در سال ۲۰۱۲ این دخمه زیرزمینی

بازسازی و به روی گردشگران گشوه شد. تور بازدید از آن

حدود ۳۰ دقیقه زمان می برد اما توصیه می شود

برای جلوگیری از ازدحام جمعیت از قبل وقت بگیرید.

 

یادبود مرگ

صومعه ی در Catacombs سان فرانسیسکو

در اوایل دهه ۱۸۰۰ مقامات شهر لیما در پرو شروع

به ساخت گورستان هایی در خارج از شهر کردند.

پیش از آن، اجساد مردگان در سردابهایی در زیر کلیساها

دفن می شدند. تاریخ شناسان معتقد بودند علت این

کار اشباع شدن گورستان های داخل شهر بوده است.

صومعه سان فرانسیسکو نیز درست به همین دلیل از

اجساد مردگان اشباع می شده. اکنون می توانید از این

صومعه به عنوان یک جاذبه گردشگری بازدید کنید.

در این صومعه اجساد بیش از ۷۵ هزار نفر دفن شده است.

 

یادبود مرگ

Phnom Penh Memorial Stupa: جنایات اخیر

گنبدهای یادبود پنوم په در کامبوج که حاوی ۵ هزار

جمجمه متعلق به کشته شدگان حکومت خمر سرخ است.

دولت کنونی اکنون گردشگران و شهروندان را تشویق به بازدید

از این مکان می کند تا شاهد خشونت حکمرانان قبلی خود باشند.

 


زهره خسروی | ۱۵ مهر ۹۷ – منبع: mnn

۱+

مطالب مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

0 دیدگاه