دشت شیمبار؛ بهشت زمین شیمبار از مناطق بکر و زیبای ایران زمین است. از آن… چهارشنبه ۸ اسفند ۹۷

دشت شیمبار؛ بهشت زمین

شیمبار از مناطق بکر و زیبای ایران زمین است. از آن مناطقی که به بهشت معروف شده است. حدس زدن درباره اینکه چنین طبیعت بکری در کجا قرار دارد کار دشواری نیست. دشت شیمبار یا شیرین بهار میان استان چهارمحال و بختیاری و خوزستان قرار دارد؛ در ۱۰۰ کیلومتری مسجد سلیمان. جمعیت این دشت بعضی یکجا نشین و دیگران عشایر به شمار می روند. پس تا اینجا خودتا متوجه شده اید که شیمبار هم به زیبایی طبیعت خودش می بالد هم به مردمان بومی و دوست داشتنی اش. برای آشنایی بیشتر با دشت شیمبار، ادامه مطلب را در اراول بخوانید.

 

دشت شیمبار

شیمبار با ۱۰ هزار نفر جمعیت از مقاصد گردشگری بخش چلو شهرستان اندیکا به شمار می رود و با شهر قلعه خواجه ۴۵ کیلومتر فاصله دارد. این دشت در ۱۰۰ کیلومتری مسجد سلیمان و ۲۲۰ کیلومتری اهواز است. اين منطقه بالغ بر ۵۰ هزار هكتار مساحت دارد.

پوشش گیاهی و اقلیمی دشت

دشت زیبای شیمبار در دامنه‌ کوه دلا قرار گرفته و شط شیمبار در کنار آبشارهایی حیرت انگیز، چشمه‌ هایی پر خروش، جنگل‌ هایی پوشیده از درخت های بلوط، بادام، بوته ‌های وحشی، قارچ، مرکبات، انگور کوهی، توت، انار و سیب، مهلو، اسفندان، ارزن، بنه، افرا، جاز و کلخنگ است. دشت جنگلی شیمبار درختانی مثل توت، انجیر، سیب و انگور دارد.

آبشار شيمبار با ارتفاعی بالغ بر۵۰ متر در منطقه ‌ای صعب‌العبور قرار گرفته و دسترسی به آن کار هر کسی نیست. به همين علت، مناطق اطراف آن عموما دست ‌نخورده و بکر باقی مانده است.

کوه‌ های مرتفع این منطقه از گل‌ ها و بوته ‌های متنوع پوشیده شده و برای کوهنوردی جان می دهد.

*****

اگر به کوهنوردی علاقمندید پست های اراول درباره کوهنوردی را از دست ندهید.

*****

از جاذبه ‌های طبیعی این منطقه رودخانه شیمبار، تالاب گندیکال، دشت جنگلی جلگه شیمبار و آبشار پل نگین است.

تالاب شیمبار در منطقه‌ حفاظت‌شده‌ شيمبار و در امتداد رشته‌ کوه های زاگرس قرار دارد. اين تالاب در ارتفاعات استان خوزستان قرار گرفته  و کوهستانی است. این موقعیت باعث شده از آب‌ و‌ هواي معتدل و بارش فراوان باران در پاييز و زمستان برخوردار باشد.

دشت شیمبار

پوشش جانوری

در سال های نه چندان دور انواع گرگ، خرس، گله‌ های گراز، کفتار و پرندگان شکاری مثل عقاب و کرکس در این دشت زیست داشتند و تنها افرادی خاص و حرفه ای می توانستند پا به این منطقه بگذارند. در سال های اخیر در اثر شکارهای غیرقانونی  چرخه‌ اکوسیستم این منطقه آسیب های جدید دیده است.

با این همه هنوز هم گونه ‌های مختلفی از پرندگان مثل چلچله، پليکان و کشيميان در تالاب شیمبار زیست دارند.

جاذبه‌های تاریخی

شمیرا کتیبه‌ ها و آثار باستانی متعددی دارد. این آثار نشان می دهد که این دشت عمری دور و دراز دارد و با توجه به نوع پوشش و آرایش موی سر این سنگ ‌نگاره ‌ها احتمالا به دوره اشکانی می رسد. سنگ ‌نگاره ‌های تنگ بتا از جمله آثار باستانی منطقه است.

تنگ بتا ۱۲ نقش برجسته‌ ۸.۵ متری و یک نقش ۱۴۰ سانتی ‌متری در بلندی های کوه دلا است. بررسی‌ های باستان ‌شناسی نشان می دهد که در دوره های مختلف مورد توجه بوده است. در اندیکای خوزستان نزدیک به ۷۰۰ محوطه و بنای تاریخی و باستانی شناسایی شده است.

این نقش برجسته ها در سال ۱۳۸۹ به شماره ۲۵۹۸۹ در فهرست آثار ملی ایران ثبت شده است.

سایر جاذبه های تاریخی دشت: پل نگین، قلعه دختر، بقایای آسیاب ‌های آبی تتگ سنان، قلعه کله قندی، قلعه آهنگری، کوه قلندرون، امامزاده صالح ابراهیم در کوه دمه، امامزاده محمد ابن حمام در ضلع شرقی شیمبار، امامزاده بابا زاهد و شیرهای سنگی و کاریزهای دوران باستان.

دشت شیمبار

مردم دشت شیمبار

مردمان شیمبار معمولا ایلیاتی های کوه ‌نشین بختیاری به شمار می روند

که سده ‌های طولانی به کشاورزی و دامداری مشغول بوده اند. این مردم

علاوه بر این دو شغل از راه تولید صنایع دستی مثل دسته بافته های  گلیم

و قالی، لباس ‌های محلی، چوقابافی و فروش فرآورده های دامی همچون پنیر،

کره و روغن محلی، کشک، عسل، قارا و نان تیری روزگار می گذرانند.

سرگرمی های مردم

بازی‌ های محلی مردم شیمبار تیراندازی، اسب‌ سواری، چوکلی بازی، الختر و..

است. بچه ها و بزرگترها، زن و مرد در مناسبت ‌های گوناگون به بازی مشغول می شوند. جمعیت این منطقه متغیر است.

غذاهای محلی

مشهورترین غذاهای محلی دشت شیمبار کباب بختیاری،

اوبسور، اوترشی، موسیر و قارچ سرخ شده، توچری و گرده است.

راه دسترسی

مهم‌ ترين راه دسترسی به منطقه، مسير جدید مسجد سليمان

به شهر كرد است كه هم اکنون تا ابتدای منطقه آسفالته است

و داخل منطقه نيز در حال زيرسازی و آسفالت‌ كاری است.

داخل منطقه، راه‌ های شنی روستایی وجود دارد. مسير دیگری

از بخش انديكا به سمت بخش بازفت ادامه می یابد و از میان

منطقه می‌ گذرد. بخشی از اين مسير آسفالته و

بخش هایی هنوز شنی است.

مسيرهای مال‌ رو و فرعی نیز هنوز به چشم می خورند

كه گردشگران معمولا در آن مسیرها پياده ‌روی

می کنند تا مناظر اطراف را تماشا کنند.

*****

برای آشنایی بیشتر با سایر جاذبه های چهارمحال و بختیاری اینجا را کلیک  کنید.

 

 


عفیفه خدنگی | ۷ اسفند ۹۷

مطالب مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

0 دیدگاه